Dekameron – G. Boccaccio – dzieło wybitne

Boccaccio Giovanni mistrz europejskiej nowelistyki. Urodził się w 1313, zm. 1375. we Florencji. Jako syn kupca spędził wiele lat w Neapolu, ucząc się kupiectwa. Nie przejął jednak zawodu po ojcu. Wrócił do Florencji i służył obywatelom miasta jako poseł z misjami dyplomatycznymi do władców włoskich i do papieża. Był przyjacielem F. Petrarki, którego traktaty erudycyjne i moralne oraz wiele innych wybitnych prac, inspirowały go i zachwycały. Sam również pisał traktaty, które sytuują go w szeregu pionierów humanizmu włoskiego i europejskiego. Najważniejszym dziełem G. Boccaccio jest Dekameron z www.taniaksiazka.pl, napisany w latach ok. 1349-53, wydany po raz pierwszy w 1471 roku.

Arcydzieło literatury światowej

Dekameron G. Boccaccia jest zaliczany do kanonu arcydzieł literatury światowej, ze względu na olbrzymią wartość artystyczną. Dekameron, czyli “księga dziesięciu dni” to zbiór stu opowiadań podzielony na dziesięć części zwanych “Dniami”, z których każda liczy po dziesięć nowel. Opowiada je dziesięciu narratorów-siedem kobiet i trzech młodych mężczyzn, którzy wyjechali z Florencji, w której szalała dżuma. Wszyscy szlachetnie urodzeni, patrycjusze starający sobie uprzyjemnić czas izolacji w podmiejskiej willi. Nowele są bardzo różnorodne, ale krytycy literatury podzielili je na kilka grup tematycznych: potępienie przywar ludzi możnych, zrządzenia losu, przygody miłosne, pochwała przebiegłości i dowcipu, apoteoza cnoty.

Potęga miłości

Uczucie miłości odgrywa w Dekameronie zasadniczą rolę. Dla Boccaccia jest dowodem szlachetności ducha. Podkreśla też jej zmysłowy aspekt, czyniąc to często w bardzo plastyczny sposób, a barwny i bogaty język dodaje często opisom pikanterii.

Obraz XIV-wiecznego społeczeństwa

Bohaterami Dekameronu są władcy, zamożni urzędnicy, rycerze, sędziowie, zakochany filozof i ludzie z marginesu społecznego. Jest to znakomita kronika epoki. Wszystkie postaci są zawsze w akcji i we właściwej im scenerii. Obfitość sytuacji i wydarzeń jest imponująca.

Uniwersalne i ponadczasowe nauki

Jest też w tym utworze refleksja o postawie człowieka w skrajnym położeniu, zagrażającemu jego zdrowiu i życiu. Los może przynieść w każdej chwili zarazę, przenajróżniejszy kataklizm, wypadek czy nawet wojnę i przypomnieć o kruchości bytu. Świadomość tego, że zwykła codzienność nie jest dana raz na zawsze i może być zburzona w każdej chwili, jest przygnębiająca i stresująca. Czy warto o niej pamiętać nieustanne i zatruwać sobie każdą chwilę? Boccaccio daje jednoznaczny przekaz – ciesz się chwilą. Jego przesłanie brzmi – “Pragnienie śmierci i obawa przed życiem nie jest bynajmniej rzeczą godną — największą chwałą jest natomiast stawić czoło grożącym nieszczęściom”. Aktualne i warte zapamiętania jest też stwierdzenie, że “Ze świata tego każdy ma tyle, ile sam sobie weźmie”.

Zdjęcie utworzone przez Racool_studio - pl.freepik.com

Wrzesień 2020
P W Ś C P S N
     
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930